O "case sempre en Galiza" naceu coa data de caducidade escrita na tapa e desde o meu centro de operacións habitual, véxase a foto, escribo a última entrada. Durante este tempo penso que serviu coma un instrumento de comunicación bastante útil para que lérades e vírades como me ían as cousas a 2.734 kms. ao norte da Coruña. Agora que xa vos podo contar en directo como me vai a vida, o case sempre perde a súa funcionalidade.
Este ano en Escocia deu moito de si; quizais non valeu para algunhas das cousas nas que eu pensaba antes de marchar, pero de certo valeu para moitas outras que non esperaba atoparme tan de cheo. No plano persoal non creo que aínda sexa demasiado consciente do impacto da experiencia; secadra, de entre as mellores cousas neste sentido, atópanse a xente interesante que coñecín e un modo de vida que para min foi novo en moitos aspectos. No plano intelectual si son consciente abondo do que supuxo: unha salvación.
O "case sempre en Galiza", dicía, naceu coa data de caducidade escrita na tapa e marca agora. Sen embargo...
Intúo que rexurdirá.
1 comentário:
Enhorabuena por el año magnífico que acabas de terminar y bienvenido.
Lejos de casa; estudio, trabajo...¡¡
En cuanto al "Blog", ha sido una experiencia buenísima. Un medio de comunicación y "seguimiento" increible. Quizá ahora el planteamiento, de continuar con el, sería otro...pero (estoy enganchado) yo te animo.
Un beso.
Enviar um comentário