Metade de semana, e as notas sen sa'ir... estamos impacientes

Os 'ultimos meses est'an a ser marabillosos para o panorama musical mundial. Presenzamos at'onitos o regreso de "Take That" e ficamos m'ais tranquilos tras saber que Britney Spears entrou nun centro de desintoxicaci'on (xa o deixara ben clarinho no seu 'ultimo 'exito: I'm toxic...).

Cavilando nestas cuesti'ons prometinme a min mesmo non quedar atr'as e por iso 'e que a finde que v'en, se o choio mo permite, irei a Glasgow, ao Celtic Connections (http://www.celticconnections.com/). Ala, a'i queda iso.

De todas formas, non todo son boas novas. Estame sa'indo un dente, como a meu afillado Andresito; a min estame doendo de carallo, levo dous d'ias coa man na meixela. Agora entendo por que chora tanto Andresito, as'i que fago un chamamento a toda a comunidade intern'autica para que vos solidaricedes con el.

Por certo, a foto 'e na r'ua principal de Dundee; saqueina hai dous d'ias.

This is not England (a xulgar pola foto, polo menos meteoroloxicamente)

Onte estivemos toda a tarde co Brais, outro da colonia corunhesa. Resulta que hai un par de d'ias nos avisaron desde A Corunha para mandar antes do xoves as fotos da orla de clase, as'i que xa nos vedes onte utilizando o fondo branco da banheira como o noso foto Art'us particular... e claro, como xa de sa'ir, pois sa'ir ben, tiramos toda a tarde ponhendo posturitas, bastante julais, por certo.

En plena sesi'on fotogr'afica empezou a nevar. Parece que, agora si, chegou o FRIO a Dundee. Onte 'a tarde caeron as primeiras folerpas de neve e hoxe 'a manh'a seguiu con m'ais forza (espera, espera... agora parou). Di a BBC que estamos a 2°C e seguir'a baixando at'e os 0°C (m'ax.) -4°C (m'in) do luns.

Por outra banda, despois de case 10 d'ias aqu'i despois das vacaci'ons, xa voltamos 'a vida dundeeniana con normalidade.

No plano acad'emico clases, lecturas e a sombra ameazante do proxecto, do que s'o levo 2.000 de 10.000 palabras e que cada vez me quita m'ais o sono.

No mundo da comida r'apida, xa entreguei o novo horario de clases a Vivek para facer o calendario de choio; onte pola manh'a aburrinme como unha ostra, en catro horas deb'in atender 12 persoas, a'inda que, como lle digo a un franc'es que traballa comigo, prefiro pasar o tempo aburrido que cargando caixas... como me aburr'ia, empecei a facer c'alculos e non entendo como ese negocio pode ser rend'abel, a'inda vai ter raz'on o polaco que di que estes son unha mafia e o negocio unha tapadeira... jajajajajajaja.

Na vida social a cousa normal'izase segundo vai chegando todo o mundo. Penso que xa estamos todos/as os do primeiro cuadrimestre; acaban de dicirme que esta finde hai festa na casa de aqu'i no hay quien viva... que raro...

Pois iso, prometo fotos novas dentro de moi pouquinho. Tomo nota da idea do Iago, jejejeje, o caso 'e que a'inda non me atrev'in a entrar no karaoke de marras, pero despois de todas as aventuras que vos contei co karaoke como protagonista, algo terei que facer.

Na cova

Volviendo a casa para pasar las vacaciones de navidad, paramos en Liverpool y claro, todo aquel ser vivo que me conozca sabe lo que eso significa para m'i... dicen que all'i hubo un grupo a'un m'as m'itico que Pr'incipe Neutrex. Es dif'icil de creer, pero aqu'i tengo la prueba, el documento gr'afico que demuestra que estuve all'i, where it all began!

De todas formas, tengo muchas m'as fotos atesoradas de ese viaje que ir'an apareciendo por aqu'i.

Ah! esta entrada va en castellano, que se me quejan los fans de C'adiz, digo C'ai. Un saludo desde casi el polo norte... a'un recuerdo lo que era casi no poder levantarse por el calor que hac'ia en aquel verano de 2001, odisea en el espacio sur.

Xa instalado

Hoxe non hai foto... s'intoo! (pensei que as tinha no usb, pero non).

De todas formas quer'ia publicar esta entrada por varios motivos:

1/A Andrea. Pois traballo nun restaurante de comida r'apida italiana e, 'as veces, tam'en india. Isto fai que se produza un incremento dos meus ingresos econ'omicos ao tempo que aumenta a presenza de substancias nocivas no meu organismo, xa que tenho barra libre de pizzas, pastas, pan de allo, curri, korma e demais delicias da gastronom'ia italo-india; por suposto, todo banhado nunha densa capa de aceites e graxas de dubidosa procedencia.

2/ A Pombo. Noraboa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (aproveito para facer un chamamento ao pobo corunhes e oleirense para que permaneza nas s'uas casas durante un per'iodo prudencial de 10 anos. Hai un galego n'ordico tolo conducindo polas nosas r'uas).

3/ A pap'a. Vale, abrigareime. E prometo colgar m'ais material gr'afico.

4/ Ao meu afillado e dem'ais. O monitor vai wai, temos un mini cine montado na casa. Por certo, xa me dixeron que Andresito non para de ver v'ideos meus para non esquecerme. Como mola.(tampouco vos pasedes, mirade como quedou Alex, o da naranja mec'anica)

5/ 'A loita anti-capitalista mundial. Que credes que pasou no meu primeiro d'ia de curro? Pois que houbo un incendio no Wellgate (centro comercial onde traballo); tivemos que desaloxar, o cal estivo wai porque perdimos trinta minutos de choio, vinheron dous coches de bombeiros, polic'ia etc. etc. Malia todo o dispositivo, n'os non vimos nin lume nin fume nin nada... ser'an paranoicos!

Marcho, que levo pr'esa (entro a choiar 'as 2 e tenho que comer... creo que hoxe me vou quentar uns callos deses que trouxen do Eroski).

Vivo

Despois de dezaoito horas, 18 HORAS, de viaxe, chegamos a Dundee.

Polo caminho tivemos catro horinhas para "ver" Manchester; digo "ver" porque m'ais ben parec'iamos extras de la noche de los muertos vivientes ou algo peor. Coido que a partires de a'i o corpo xa me 'ia por inercia, quedando durmido en lugares tan axeitados como unha cafetar'ia.

Na dureza da viaxe, por certo suavizada pola trilox'ia das pelis do senhor dos aneis que me trouxeron os reis a casa da minha companheira de piso, non houbo demasiadas an'ecdotas, pero por fortuna non houbo retrasos e collimos puntuais a extensa variedade de medios de transporte nos que viaxamos.

Hoxe, despois de durmir at'e a unha do mediod'ia, pasei polo choio e Vivek, o meu xefe, irm'an de Apu o dos Simpsons, comunicoume que empezo a currar o venres.

Chegou a hora

Pois si, chegou a hora; e velaí vai a primeira entrada de verdade neste blog que, en principio, porque nunca se sabe, nace para morrer no mesmo intre en que volva a escribir desde A Coruña, alá por maio.

Despois do que seguramente foi o nadal en que máis ganas tiven de ver á xente que quero e aprezo, prepárome para un periplo que comezará na avenida de Hércules a iso das 7:00 da mañá e rematará, toca madeira, sobre a 1:30, outra vez da mañá, no 7H de Lyon Street. Por diante moitas horas de viaxe en avión, bus, tren e outra vez bus. De Monte-Alto ao Tayside.

Tentarei sobrepoñerme a preguiza e dar conta das miñas aventuras a miúdo...

Vémonos!

Entrada de proba

Isto é unha entrada de proba. Simplemente quero comprobar

que isto funciona

Podes visitar esta web http://www.fotolog.com/casesempreengz e mirala.

Que vaia ben.