Mentres percorríamos a estrada que acompaña a beira do lago Ness, atopamos un sendeiro que conducía a varias rotas de sendeirismo, algunha delas de máis de 5 horas. Como non quedaba moito tempo de luz e aínda tíñamos que dar volta a Inverness, optamos por facer a máis curta, arredor dunha horiña ida e volta. O sitio era impresionante e a verdade é que me quedei con ganas de voltar algún día e facer algo máis en serio, así que a ver se, de aquí a un tempo, se anima alguén.
Teño que dicir que antes de ir ás Highlands comezaba a identificar Escocia máis con Trainspotting ca con Rob Roy, agora a cousa xa está máis igualada, e menos mal...
5 comentários:
Boas compañeiro,
manda carallo do que se entera un sen querer... algunha vez te puxeches a investigar nas relacións que pode ter a familia da túa benquerida Estevainha con xente de Scouts de Galicia.... investiga, investiga, que iso de que "el mundo es un pañuelo" heche ben certo.
Por certo, apertas!!!!
Vémonos!
hola arturo como siempre firma mi hermana por mi y por ella hoi firmo xo por mi mismo.mi madre repito mi madre se rio con la "conversacion" de las entradas enorabuena por cogerlas aunke no creo que lleguen a la calidad de principe Neutrexx , por k nolos conosco sino ..... de un marginadillo social (babolat)
hola, Ar, bueno creo que aparte de ter entradas terás medio de transporte, o de ir na moto é moito mais apetecible pero tamén complicado así que habrá que ir no coche...Andrés.
Boas, gustar'iame saber sa a minha conexion con scouts se chama In'es e vive en Tui. Agrdecer'ia aresposta. Gracinhas
Pois parece que esa é a relación con Scouts de Galicia jejej
Enviar um comentário